De Afro van Megane

De Afro van Megane

Megane, Congolese, was laaiend enthusiast over haar allereerste foto shoot met kroeshaar. Het resultaat vond ze prachtig, maar waarom heeft het zo lang geduurd? Waarom durven we nog steeds niet met ons natuurlijk kroeshaar de straat op? Megane beantwoord deze vragen.

Kun je je even voorstellen voor de mensen die je niet kennen? Wat is jouw naam, wat is jouw etniciteit en waar ben je opgegroeid?
Hallo allemaal, mijn naam is Megane ik ben een jong volwassen dame van Congolese afkomst. En Leiden is de stad waar ik bijna mijn hele leven ben opgeroeid.

Ben je opgegroeid met het idee dat je slecht haar had? Was het normaal om jouw moeder's natuurlijke haar te zien als kind?
Het was toen der tijd een hype om gerelaxt haar te hebben, ik had al van jongs af aan gerelaxt haar, en vrij wel iedereen om mij heen had het ook. Naar mijn inzicht niet omdat kroeshaar slecht is, maar wel omdat mensen gewoon mee gingen met de mode. Ik hield mij verder ook niet echt bezig met de statement "kroes haar is slecht" want ik wist helaas niet beter. Het was trouwens absoluut niet raar om als kind zijnde mijn moeder met natuurlijk haar te zien, omdat mijn moeder er zich nooit voor heeft geschaamd.

Wanneer was jouw eerste relaxer en hoe was de ervaring?
Mijn allereerste relaxer momentje was toen ik 5 was.. Vanaf mijn 5e jaar heeft mijn moeder het iedere keer bijgehouden tot mijn 18e. Daarna was ik meer van de weave, had regelmatig een sew in. Na verloop van de tijd begon mijn haar dood te gaan omdat ik er niet zorgvuldig mee omging. Ik kreeg vrijblijvende kale plekken bij mijn haar groeilijn en mijn middenscheiding gedeelte was korter dan de rest.

Wanneer ben je kroes gegaan, waarom en wat was je grootste angst?
Normaal gesproken stond kroes gaan niet op het lijstje. Maar wegens omstandigheden heb ik het toch gedaan. Op 29 mei 2012 besloot ik naar een kapper te gaan voor een specifieke kapsel dat ik in gedacht had, zodat ik mijn dode haren weer zo gezond mogelijk kon laten groeien. Dat was geen succes a big no go! Ik kan mij heel goed herinneren dat ik erg ongelukkig thuis aankwam en huilend voor de spiegel stond. Mijn moeder daarin tegen vond het reuze mee vallen, en omdat ze zelf al de bigchop gedaan had, heeft ze mij die zelfde dag nog aanmoedigt om het zelfde te doen want mijn haar zag er echt niet meer uit. En ja hoor je voelt het denk ik al aankomen. Wat ze dus gedaan had was een tondeuse pakken en uiteindelijk alles weg scheren.. daar stond ik dan met mijn kale hoofd. Heb heel lang moeten wennen aan de nieuwe ik, ik had namelijk een illusie gecreëerd in mijn hoofd dat mijn gezicht een andere vorm gekregen had, en dat ik om die reden niet vrouw genoeg was. Dat slaat natuurlijk helemaal nergens op. Maar goed na een tijdje was die illusie verdwenen, en voelde ik mij weer helemaal aantrekkelijk want ik had ineens van die onwijs leuke mini krulletjes!

Wat was jou moeilijkste moment/diepte punt tijdens kroes gaan? Ben je ooit teruggevallen?
Het moeilijkste moment is denk ik ondanks dat ik zo dol was op mijn korte haartjes, waardoor ik het elke keer ging bij knippen, ik niet echt een vooruitgang zag bij mijn haar groeilijn. Ik was ten einde raad aangezien het niet groeide zoals ik dat wilde en door onwetendheid, zag ik het gewoon niet meer zitten om het zo te laten groeien. Ik dacht ook echt dat ik op die plekken geen haarzakjes meer had en dat de relaxer alles verpest heeft. Op 22 augustus 2014 ben ik weer helemaal kaal gegaan en droeg tot een bepaalde tijd alleen nog maar een pruik.

Is er een moment geweest waarop je voelde dat je kroeshaar volledig omarmt had? Kun je beschrijven hoe je dat wist en waarom of denk je dat dat moment nog moet komen?
Vanaf het moment dat mijn haar gelijkmatig begon te groeien door de juiste producten had ik wel een emo momentje omdat ik zo trots was geworden op mezelf. I finally made it into a healthy afro yoooo, whooop whoop! *geeft zich zelf een schouderklopje* Ik werd als het ware verliefd op mijn ongelofelijke mooie krulpatroon. En oh jawel hoor ik weet nu 100% zeker, ik blijf de rest van mijn leven kroes. Zo'n prachtige bos nappy hair daar word je toch gelukkig van!

Waarom durfde je nooit eerder met je kroeshaar een foto shoot te doen? Schaamde je je voor jouw haar? Wat was jouw gedachtengang? Kun je het uitleggen?
Ik stond er nooit bij stil dat ik ook mooi gevonden kon worden met mijn eigen natuurlijke kroeshaar. En op een dag stond ik op en dacht ik.. Weetje Meg? U should be verry happy with your hair u better rock it! I was like je hebt er hard voor gewerkt, en het is nu tijd om jou verhaal te delen met de rest. YES black is beautiful even without the weave and the wigs of gerelaxt haar. Dus wees trots op jezelf en ga ervoor. En dat is wat ik deed.

Mag ik vragen hoe oud je bent? Hoe lang heeft het geduurd voordat je het durfde en wat heeft gemaakt dat je het uiteindelijk durfde?
Ik ben nu 22 jaar, en het heeft niet lang geduurd om zo'n shoot te doen omdat ik steeds meer zelfverzekerder werd. Kreeg namelijk heel veel steun van mijn vriend, hij gaf mij regelmatig complimenten over mijn haar, waardoor ik meer motivatie kreeg om verder te gaan met het groei proces. En mijn moeder heeft mij er ook bij geholpen. Nou kan ik mij voorstellen dat als je niet de juiste support hebt van je naasten dat het moeilijk kan zijn om die stappen te ondernemen. Gelukkig zijn er op internet diverse groepen die de Natural Hair Movement aanmoedigen, en via die weg zou je eventueel jezelf kunnen stimuleren om meer van je kroeshaar te houden.

Wat zou je nu tegen je jongere zelf zeggen die dat niet durfde en tegen alle andere jonge meisjes?
Hey beeldschone meid, het maakt niet uit dat je kroeshaar zacht of hard is, jou haar maakt de persoon die je bent, en ik zal je eens vertellen.. Wat jij met prachtig haar allemaal kan doen, kan niet iedereen.. :-) Dus draag met alle trots jou mooie kroeshaar als een kroon, want jij bent de Queen en niemand heeft het recht om je te vertellen dat je lelijk haar hebt.

Maak de volgende zin af: Ik houd van mijn haar omdat het mooie krullen heeft. Ik kan het twisten, vlechten, ik kan het opsteken, stijlen met een stijltang en het weer kroes dragen als ik dat wil. Kroeshaar is simpelweg geweldig.

Wat voor invloed heeft het proces (gehad) op jouw identiteit?
Ik heb mezelf leren accepteren zoals ik ben, en als er mensen zijn die mijn haar associeren aan lelijk dan hebben zij gewoon weg pech.

Wat heeft Kroes gaan jou geleerd?
Dat er echter negatief gesproken word over kroeshaar en dat het ideaal schoonheidsbeeld stijl haar is, is niks nieuws. Wat ik geleerd heb, is dat je daar niet in mee hoeft te gaan, zolang je maar trouw blijft aan jezelf. Ik ken mijn geschiedenis en weet dat een minderwaardigheidscomplex af en toe een van de redenen zijn dat mensen ervoor kiezen om kroeshaar minder mooi te vinden. Maar mijn trots is mij niet meer af te nemen en ben nog lang niet uitgeleerd.

BlackFollicles.com, wordt de amazon voor Black Hair Care Producten. Het is de oplossing voor het beperkte aanbod van Black haarproducten. Wil je even een kijkje nemen op de site en zeggen wat je ervan vindt? Wat hoop je nog meer te zien?
Het is een mooi initiatief om zo een platform te creeren voor kroeshaar. Hartstikke leuk! Wat ik nog meer hoop te zien zijn reviews van haarproducten en indien mogelijk leuke haar tutorials.  

Mijn dank gaat uit naar : Mireille Liong, bedankt dat ik deze interview mocht houden, En ook wil ik mijn moeder Flavie en mijn vriend Jordan bedanken voor de steun. 11 oktober 2015

Wil jij ook jouw ervaring delen? Stuur ons dan een mailtje.