Als tiener gebruikte ze de presskam, ze was een van de eersten met de Curly Style in Suriname en heeft haar kroeshaar een jaar lang gerelaxed. Sinds de eerste Sabi Wiri Dei in 2006, besloot onderwijzeres Amy Adams weer natuurlijk te gaan en begon ze haar haar te locken. ,,Van Mireille heb ik geleerd dat kroeshaar met een andere kam, andere verzorgingsmiddelen en andere stijlen wel ging. Ik kreeg nog meer zelfvertrouwen en wil dat ook uitdragen.’’

Als tiener gebruikte ze de presskam, ze was een van de eersten met de Curly Style in Suriname en heeft haar kroeshaar een jaar lang gerelaxed. Sinds de eerste Sabi Wiri Dei in 2006, besloot onderwijzeres Amy Adams weer natuurlijk te gaan en begon ze haar haar te locken. ,,Van Mireille heb ik geleerd dat kroeshaar met een andere kam, andere verzorgingsmiddelen en andere stijlen wel ging. Ik kreeg nog meer zelfvertrouwen en wil dat ook uitdragen.’’

Als klein meisje wist de 49-jarige Amy Adams al heel goed wat ze wilde worden ,,Schooljuffrouw of binnenhuisarchitect. Uiteindelijk ben ik docent geworden vanwege mijn liefde voor kinderen en omdat dit binnen de mogelijkheden van mijn ouders lag. Studeren in het buitenland was voor hen geen optie.’’ Nu geeft Amy les in Geografie op het VWO en doceert ze Competent Leidinggeven op het HBO Economie.

Amy begon met relaxen omdat ze de presskam zat was. ,,Het haar verbrandde regelmatig en na een week was het weer kroes. Ik had het gevoel dat relaxen duurzamer, gemakkelijker en moderner was. En ik moest erbij horen.’’ Het is niet zo dat Amy niet blij was met haar kroeshaar. ,,Ik heb altijd van mijn kroeshaar gehouden, alleen durfde ik er geen andere kapsels mee te maken dan afro, vlechten en twists. Ook leven we in een Euro-centrische wereld. Het atoledo is ons aangeleerd dat je alleen geaccepteerd wordt als je zoveel mogelijk op een blanke westerling lijkt. Dus lichte huid, glad haar, dezelfde kleding en taal. Elke vrouw beslist zelf wat ze daarmee doet. Wat wij kunnen doen is laten zien dat we trots zijn op onze prachtige kroesharen en de mogelijkheden die ons haar te bieden heeft, aan de wereld laten zien. Daarom is het werk van Mireille zo belangrijk en ga ik elke keer weer naar de Sabi Wiri Dei in Su!’’


De docente wil zich niet hoeven verdedigen voor het feit dat ze kroeshaar heeft. ,,Het hoort bij mij en het is daarom goed. Het kan me niet schelen hoe anderen daarover denken.’’ Ze zou haar locks daarom nooit meer inwisselen voor andere stijl. ,,In 2006 heb ik mijn haar laten locken tot dikke dreadlocks volgens de zogenaamde instopstijl. Maar achteraf bekeken was ik er niet tevreden mee. De locks waren dik en stijf. Ik ben toen zelf begonnen met een experiment, waarbij ik de dreads heb opgesplitst, door bij het bijdraaien van de uitgroei steeds dezelfde opening te gebruiken. Vervolgens heb ik de dikke delen eraf geknipt en hield ik dunnere, lekker flexibele dreads over waarmee ik van alles kan doen. Ik wil het niet meer anders, alleen heb ik tegenwoordig de neiging om de dreads korter te knippen.’’


De twee dochters van Amy hebben net als hun moeder een lange haargeschiedenis. ,,Ze begonnen met kroesvlechten, toen gestraight, het straight haar weer afgeknipt, kroes Braids, weer gestraight, dat opnieuw afgeknipt en de jongste is een jaar geleden met dreadlocks gestart. De oudste startte haar dreadlock-reis twee weken geleden.’’ En de dreadlocks van deze drie vrouwen vereisen een goede verzorging. ,,Ik was mijn haar wekelijks, of vaker, met water, olijfolie en naturel shampoo, wat ik meng tot een conditioner. Ik gebruik elke dag wat water met een scheutje shea butter voor de glans en om de vier maanden krijgt het haar een wasbeurt met baking powder en appelazijn.’’


Als je zelf ook met dreadlocks wil beginnen heeft Amy nog een belangrijke tip voor je. ,,In het begin oogt het dreadlock-kapsel wat minder, maar ook daarvoor zijn er leuke kapseltjes te bedenken. Als je er moeite mee hebt dat het niet meteen naar wens zit, vertel dan aan je omgeving waar je mee bezig bent.’’